حیات حسینی در حیاط حسینی(۱)
به نظرم در "هفت قصه از بلوچستان" است که سید مرتضی - قریب به این مضمون - میگوید:
ما هرچه را که از شهر بیرون کردیم در روستا دیده میشود: فقر،بیماری،... و ایمان.
اوایل امسال که برای پژوهش ویژه نامه "حسینیه" به نیشابور و سبزوار رفتم، در بعضی از روستاها به یاد همین گفتهی سید افتادم؛ البته با کمی تفاوت که :
"هرچه را که از شهر بیرون کردیم در روستا دیده میشود:صفا،سادگی،... و خلوص!"
متولیان حسینیهها، که بالاتفاق از بستگان درجه یک شهدا هستند- و به همین خاطر حسینیه، به نام شهیدشان است- بعضاً همان محل سکونت خود را حسینیه کردهاند و این یعنی حیات حسینی در حیاط حسینی!
و ناگفته پیداست آنچه را که ما در شهر به دنبال آنیم، از تشریفات و تجملات و زرق و برق گرفته تا خودنمایی و ریا و کذا وکذا، در آن راهی ندارد.
تصاویر ذیل مربوط است به حسینیه شهید ابراهیم میشی که البته در خود نیشابور است ؛ خیابان کشتارگاه. درحدود سه اتاق دارد و مادر شهید آن را اداره میکند. وقتی برای مصاحبه و عکس گرفتن رفتیم، مادر شهید نبود و بر افسوس ما افزود:
