بر سر تربت ما چون گذری همت خواه ...
اوایل امسال،از اردوی راهیان نور که بر میگشتیم، در شوش به دنبال جایی برای صرف نهار بودیم که هم خلوت باشد و هم دارای فضایی مناسبِ چهار تا اتوبوس دانشجو! - مستحضرید که آن موقع در آن جا،جوالدوز هم نمیشود انداخت چه برسد به سوزن-.
شاید به طور کاملا اتفاقی بود که در یکی از خیابانهای اطراف حرم حضرت دانیال نبی(ع)، به زیارتگاهی برخوردیم که با کمال تعجب، مقبره دعبل هم آنجا بود!
محلیها به آنجا پارک دعبل میگویند، اما در واقع حرم امامزاده سید عبدالله است که با جناب دعبل در یک ضریح جای دارند ضریحی که در سال ۱۳۸۲ بازسازی شده است.
چون دوربین نداشتم، فقط توانستم با گوشی همراه یکی از دوستان چندتا عکس از داخل بگیرم و به خاطر آفتاب شدید بیرون، عکس گنبد را- با همهی زیبائیهایش از دست بدهم.
آن چندتا هم پیشکش شما:
+ نوشته شده در پنجشنبه دوازدهم اردیبهشت 1387ساعت 11:16 توسط حامد امامي
|
